Cores

Azul intenso no mar,
celeste, no ceo,
estrelado e escuro
aniñado na luz da noite.

Verde a terra, o monte,
o aire e mesmo o sangue,
zume de veas de leiras,
de castiñeiras, de carballeiras.

Brancas as nubes no verán,
no fermoso solpor cobreadas,
grises cargadas de nobre auga
purificadora e tan necesaria.

Negro o sentir e negro o mirar
das nosas humildes xentiñas,
e negras, moi negras as mentes
que matan a cor na nosa vida.

Negro presente queimado,
negro futuro que así espera,
negros montes chamuscados.
Cando coidaremos da nosa Terra?

Fotografía cortesía de Fito Cáamanho – A fenda na paisagem
Advertisements

3 reflexións sobre “Cores

  1. Pingback: [22/10/2017] | Dende o meu tobo

  2. Pingback: Alén do silencio: texto para a presentación | Na tobeira

Se queres comentar algo... adiante!

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s