A cura do tempo

Día do libro de 2013.

Cariño abafante,
agobiante, esgotador
e mesmo controlador.

Agarimos que doen.
Cariños que feren.
Bicos que danan.
Miradas que queiman.
Suspiros que afogan.
Apertas que matan.

Cercanías insalubres
de almas xemelgas
unidas na morte
que non chega.

Pulmóns enfermizos.
Corazóns unidos
que non latexan.
Parellas múltiples.

Soños non conciliados.
Ilusións intactas.
Futuro pasado.

Sintes o dano de estarmos tan cerca.
Precisas da cura do tempo
e da distancia.

Advertisements

4 reflexións sobre “A cura do tempo

Se queres comentar algo... adiante!

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s