Galicia de loito: ao pasamento de don Isaac Díaz Pardo

De seguro que a nosa vida ten fases. De seguro que poden ser delimitadas e de seguro que alguén xa as delimitou nalgún sesudo estudio sociolóxico. O certo é que tanto me ten.

Eu, esta fase que vivo agora non me gosta nada. Xa hai algún tempo que, de cando en vez, teño que despedir, lamentablemente, a alguén, ben no ámbito cercano, familiar, deste círculo máis achegado de persoas, do que tan orgulloso me sinto, e que todos temos; ou ben dese outro círculo máis alonxado pero igual de importante no noso desenvolvemento como persoas, nova que consegue igualmente que o meu corazón entristeza pola perda de alguén a quen admiras, de quen aprendiches, a quen respectas ou incluso a quen un determinado día quixeches parecerte.

Hoxe, a triste nova para todos os medios de comunicación, da que todos falan é o pasamento de don Isaac Díaz Pardo. E se algunha palabra se repite ao falar del, esa é a de intelectual, sen partidismos, localismos, sen intereses. Só intelectual. E galego.

Hoxe eu tamén estou un pouco de loito e únome á dor do “país das marabillas”, a nosa Galicia. Únome na homenaxe ao resto da nosa terriña, ese gran proxecto seu que deixa inacabado. E velaí, quizáis, atopamos a nosa responsabilidade.

Don Isaac Díaz Pardo, DEP.

Advertisements

Se queres comentar algo... adiante!

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s