Retratos da miña xente [II]

Dúas almas unidas, separadas por quilómetros.
Maldito sexa o espazo que nos úne!
A que nos une, a que nos ten separados,
bendita estrana paradoxa.
Corazóns intercambiados.

Espérote. Ven.
Iría. Quixera aí estar xa.
Así te quero eu tamén.
Eu, de querer, tanto quixera!
Por querer, tanto te tivera!

Rómpesme, miña xoia.
Iso non quixera.
Ben sabes polo que morro,
ben sabes que sigo morrendo.
Ben sabemos que é mutuo.

Eres terrible. Eres adorable.
Ti o meu sono na realidade.
Esaxérasme. Halágasme.
Non tal, realidade dos meus sonos.
Quixera non estragar ningún dos teus…

Advertisements

2 reflexións sobre “Retratos da miña xente [II]

Se queres comentar algo... adiante!

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s